17-04-12

overzicht

Bent Schoenen Waregem B 2011-2012 : Een terugblik

 
 
Na twee opeenvolgende promoties in 4e en 3e provinciale, was 'het project' Waregem B dit jaar aanbeland in 2e provinciale. Project, zo kunnen we het wel noemen, namelijk omdat het hoofddoel van de b-ploeg van Waregem het niveau van de jeugdspelers naar een hoger punt tillen is, en zo de eventuele doorstroming naar de eerste ploeg, die al jarenlang in 2e nationale aantreedt, bevorderen.

Zoals de vorige jaren werd de ploeg samengesteld uit de juniorenploeg, aangevuld met gretige kadetten. Coach Fré Claessens staat voor het tweede seizoen op een rij aan het roer van deze bende. De spelerskern bestaat uit : Jan Vervenne, Sam Deconinck, Herbert Desmet, Arne Van Straeseele , Benoit Denoulet , Dieter De Smet, Thomas Deconinck , Jenko Verdure , Nicolas Destadsbader en Tom Delmulle.

Een hele bende, allemaal samen. Inderdaad, maar die bende zal doorheen dit seizoen vrijwel geen enkele keer compleet aantreden. Zo had iedereen wel eens met iets te kampen. Jan, Sam, Benoit, Jenko en Dieter die met de enkels sukkelden. Herbert die nog steeds rugproblemen heeft. Arne, Nicolas en Tom die de knie als tegenstander kregen. Maar gelukkig was er altijd een gretige bende kadetten die de two ploeg waar mogelijk versterkte. Zeker op de guard positie moest er regelmatig bijgestuurd worden. We waren dan ook dankbaar dat jongens als Tim Haeck en Michiel Folens zich kwamen aanbieden. Ook 94'er Otte Lowagie was een regelmatige aanvulling.

Wat betreft de ambities voor het seizoen, moesten we natuurlijk een beetje realistisch zijn. Tweede provinciale is in niets te vergelijken met derde en vierde. Het spelniveau ligt over het algemeen hoger en de ploegen zijn meer aan elkaar gewaagd. Maar de ambitie van de club was om zo snel mogelijk van vierde naar eerste provinciale te promoveren, dus was het dit jaar opnieuw de bedoeling om over te gaan. Waregem was 1 van de 4 stijgers die overkwamen uit derde provinciale, samen met Langemark, Eernegem en Ruddervoorde. Er kwam ook 1 zakker bij uit 1en namelijk onze buren uit Desselgem. Al van voor de start van het seizoen werd er gegist naar de grootste kanshebbers voor de titel. Het waren vooral de Oostendse ploegen die het meest in de mond werden genomen, namelijk Oostende-Bredene en RHK Oostende. Wij werden samen met Zwevezele genoemd als gevaarlijke kanshebbers. Dan waren er nog de verraderlijke ploegen zoals Eernegem, Oedelem en Langemark.

De eerste competitiematch leek op papier al geen makkelijke klus, op het veld van een ploeg met een sterke thuisreputatie gaan spelen is nooit een pretje. En zeker als je dat dan nog eens met een halve ploeg moet doen. Maar liefst 5 kadetten moesten opdraven tegen de ervaren rotten uit Oedelem. De eerste overwinning hing dan ook aan een zijden draadje wanneer we twee punten achterstaan met nog een aanval te gaan. Een wanhoopspoging van achter de driepuntlijn gaat naast, maar er wordt nog een fout gezien op het shot. 2 van de 3 vrijworpen werden omgezet en zo kwam er verlenging. In die verlenging waren we net de meerdere van Oedelem en werd er met 67-70 gewonnen.
Meteen al een ferme opsteker door de eerste wedstrijd te winnen en daarna volgden 2 thuiswedstrijden. Die werden gespeeld tegen Ruddervoorde en Zedelgem en werden beide gewonnen , met respectievelijk 78-53 en 56-49. Al gauw werd duidelijk dat Waregem een ploeg zou zijn waar rekening mee moest gehouden worden.
Maar dan volgde de verplaatsing naar Eernegem, waar een enorme oplawaai werd uitgedeeld door Eernegem, het stuurde ons terug naar huis met een 82-54 nederlaag. Wat er was misgelopen was dus stof tot nadenken, en het antwoord lag hem in het aanvallen van een zone, waar we doorheen het seizoen een enorme vooruitgang hebben gemaakt.
De volgende twee matchen waren beiden derby's, wat altijd gevaarlijk is natuurlijk. Thuis tegen Desselgem werd er erg moeizaam gewonnen met 13 punten verschil,66-54, en ook in Wielsbeke lag het niet voor de hand, 55-67.
Na 6 matchen was er al een beetje een verhouding te zien in het klassement, waar RHK ongeslagen was en achterna gezeten werd door Bredene, Waregem en Zwevezele. De eerste topper stond op het programma toen Waregem tegen Zwevezele moest spelen. Het werd een 'knokmatch' en Waregem kon erg nipt een zege uit de brand slepen, 68-63. Na de ene topper volgden meteen de andere 2 kleppers kort op elkaar, namelijk in RHK gaan spelen( dat juist had verloren van Bredene) en thuis tegen Bredene.
Op het veld van de leider speelden we een partij die we niet snel meer zullen vergeten. Zo een draak van een wedstrijd, waar geen enkele bal binnenging, zullen we niet veel meer meemaken. De match eindigde dan ook veelzeggend op 68-43. RHK speelde een erg agressieve zone waar moeilijk kon tegen gescoord worden en daar moest uit geleerd worden.
De week erna werd er dan wel dik revanche genomen voor de tweede nederlaag van het seizoen. Bredene had niets te zoeken in Waregem en ging met 82-54 terug naar huis. De week er op was dan weer een heel ander verhaal. Er was namelijk een verlenging nodig om staartploeg Wibac te verslaan. 59-67.

Dat het thuisvoordeel veel betekende voor Waregem, is doorheen het seizoen wel duidelijk. Een mooi voorbeeld is dan ook de sterke prestatie tegen Olbak Bissegem. Het werd 88-54, en zo verbeterde Waregem hun saldo naar 9 zeges en 2 nederlagen. De twee volgende matchen waren de laatste van de heenronde, in Langemark werd nipt gewonnen met 62-66. Thuis tegen staartploeg Oostkamp met 61-56.
Zo werd de heenronde verrassend afgesloten met 3 leiders, namelijk RHK , Waregem en Zwevezele. Maar ook OostendBredene was nog niet afgeschreven.

De examens waren geen reden om een pauze te nemen in 2e provinciale en dat was heel duidelijk merkbaar.
De eerste 2 wedstrijden werden meteen verloren. Waregem kreeg basketles op eigen veld van Oedelem (77-84), en de week er op werd er de zondagochtend de boot ingegaan tegen een herboren Ruddervoorde (70-59).
Door die nederlagen werd Waregem even weggeduwd uit de bovenste regionen, maar veel eergevoel en strijdlust waren motieven om daar verandering in te brengen.
In Zedelgem werd na een draak van een partij gewonnen met 52-74. Tegen Eernegem hadden we nog iets recht te zetten na de bijna 30 punten-nederlaag in de heenronde. En dat deed Waregem ook, het zette een van de mooiste wedstrijden van het seizoen neer en er werd dan ook dik gewonnen. Eindstand 97-72.

Hierna stonden de derby's weer op het programma. Zoals altijd in een derby kregen we lelijk en moeizaam basketbal te zien, maar toch werd er weer 2x gewonnen. In Desselgem met 54-65 en tegen Wielsbeke met 72-54.
Maar na de derby's zaten de belangrijkste matchen van het seizoen er aan te komen. Op Zwevezele moest er gewonnen worden, als we nog kans wilden maken op de titel. En als Waregem gefocust aan een match begint, dan kan het veel. Dat bewees het nog maar eens op het veld in de Westhoek. Eindstand 74-90 na een mooie partij, en Zwevezele was zo goed als uitgeschakeld voor de titel.
En dan was het de langverwachte topper tegen de jongens van RHK. Waregem was voorbereid en had hier naar toe getraind. Het speelde niet goed maar stond toch heel de wedstrijd voor, tot RHK opeens de weg naar de goal had gevonden. Waregem verloor in de thriller met amper 2 puntjes verschil en zo mocht de titeldroom bijna weggestoken worden.57-59.
Dat Oostende Bredene ons goed lag bewezen we nogmaals door ruim te gaan winnen aan de zee, 56-69. Wibac werd ook makkelijk opzij gezet, 88-54. en zo hadden we nog maar 1 overwinning nodig om zeker te zijn van promotie.
Die overwinning werd heel erg nipt gehaald in Olbak, winst met 65-67. En aangezien RHK onverwacht verloor tegen Eernegem was er opeens terug de hoop om kampioen te spelen omdat we op gelijke puntenaantal van de jongens uit Oostende kwamen.
Waregem won makkelijk tegen Langemark (89-60), en onze buren uit Desselgem maakten het onmogelijke mogelijk door thuis RHK te verslaan, waardoor we virtueel kampioen waren met nog 1 wedstrijd te spelen.
Die wedstrijd moesten we dus gaan winnen op Oostkamp. En ja hoor, na een moeilijke match mochten we na 40 minuten champagne ontkurken en onszelf tot kampioen kronen. Wat aan het begin van het seizoen nog erg moeilijk leek, was opeens de harde realiteit.
Een stevig feestje was achteraf wel op zijn plaats. Bedankt aan alle medewerkers , supporters en sympathisanten die ons doorheen het seizoen bleven steunen en er bleven in geloven.

De commentaren zijn gesloten.